Szydełkowy kołnierzyk

na bis wygląda tak:

Mam nadzieję, że spodoba się właścicielce. Delikatnie połyskuje w nim złota niteczka. Marnie te refleksy widać na fotce. Nie udało mi się pokazać na zdjęciu całej urody połaczenia beżowej i złotej nici. No i nie popisałam się aranżacją zdjęcia. Czas mnie goni i jak widać zrobiłam jak zrobiłam. Wniosek jednak wyciągam taki, że choćby nie wiem co, muszę mieć czas na porządne "obfocenie" robótki.

Mówisz.....

i  masz! Moja Ulubiona Dziewczyna poprosiła o szydełkowy kołnierzyk. Szary ze srebrną nitką lub beżowy ze złotą. W wolnej chwili powstał pierwszy z nich, w odcieniach szarości (a miało nie być robótek do końca ferii, haha):

Właściwy kolor to ten na manekinie. Wzór najprostszy z możliwych. Jakoś nie pasował mi do nitki żaden ekstra wymyślny wzór. Poza tym ograniczała mnie ilość srebrnej nitki, którą miałam do dyspozycji.W pasmanterii nie było wiecej. Kiedyś pisałam już o niedogodności, jaką jest jedyna pasmanteria w promieniu nastu kilometrów.

Rodzinna Artystka zakończyła cykl rysunków z kotkami w roli głównej. Przerzuciła swoje pomysły na pieski i powstał taki rysunek:

W Paint - tak lubi najbardziej. Brak kolorów, bo Dzidzia spieszyła się na lodowisko.  A po powrocie już nie mogła pokolorować, bo ręka w gipsie. Obiecałam Saruni, że rysunek pokaże taki, jaki jest.

Ferie

na półmetku, robótki w szufladzie czyli nic się nie dzieje robótkowo i tak będzie przez najbliższy czas. Do końca ferii.
Pokażę zatem nie swoje dzieła. Pierwsza praca to koronkowy, szydełkowy kołnierzyk,

prezent od mojej szydełkującej siostry, Dorotki. Czarny z dodatkiem złotej nitki. Świetnie się sprawdza z czarną dzianiną.
Druga praca to rysunek Saruni czyli ciąg dalszy kociego serialu:

Czy będą następne rysunki z kotami w roli głównej, wkrótce się okaże.

Dziękuję za sympatyczne i serdeczne komentarzepod poprzednim postem. Odpowiedzi moje są pod komentarzami.

Mam

czapkę w warkocze. Taką, jaką chciałam mieć:

Gdyby nie siarczyste mrozy w ostatnich dniach, pewnie by jej nie było.
Projekt i wykonanie moje.

Peruwianka

z braku modelki prezentuje się na ....piłce. Skorzystałam z opisu przygotowanego przez Zdzid, wprowadzając pewne modyfikacje.

Na szybko,

z potrzeby chwili, powstała taka oto broszka? zapinka? do kamizelki:

Tutaj już w docelowym miejscu. Zdjecie takie sobie ale chyba najbliższe własciwej kolorystyce. Zarówna czarny jak i czerwony niezbyt lubią flesz.
Dobrego, słonecznego tygodnia i dużo czasu na robótki Gościom bloga i sobie życzę.

Ostatnie?

mitenki w tym roku? Jakoś sama w to nie wierzę....

W oryginale są w zdecydowanie ciemniejszym kolorze. Robione na pięciu drutach według "przepisu" z blogu http://drutoterapia.blogspot.com/  - dziergało się świetnie. Wszystko jasno i dokładnie opisane. Nie obeszło się bez błędu a było nim zrobienie ich z podwójnej nitki. Są zbyt sztywne. Następne ? miało ich nie być - będą z pojedynczej nitki.

I na koniec dzisiejszego wpisu podziękowanie za odwiedziny i komentarze. Pozdrawiam.

Jesienne klimaty....

w domu i ogrodzie:

Na fotce ostatnie plony i ostatnie szydełkowe mitenki. Teraz spodobało mi sie dzierganie na pięciu drutach i kolejne mitenki będą już dziergane a nie szydełkowane. Kolory włóczek przekłamane. Mitenki z sową maja kolor taki jak na drugim zdjęciu, robionym w domu:

Życzę dobrego, relaksującego weekendu.



Monotematyczna

jestem, ale zima nie odpuszcza i taka jest potrzeba chwili. Czyli kolejne mitenki, tym razem szare z kwiatuszkiem i perełkowym koralikiem.

Znacie

to uczucie? Robótki "wyszły" z domu a fotek brak. Zapomniałam. Na pocieszenie została mi para mitenek z motylkiem. Zrobiona nadprogramowo.

Dobrego, udanego tygodnia życzę.

Sezon

na chusty i mitenki trwa. Rozpoczynające się ferie powodują większe zainteresowanie nimi.

Czerwony Gucio, druty 4,5 mm - to 12 moja chusta.

Mitenki najprostsze z możliwych, bez ozdób. Włóczka Malwa, szydełko nr 4,0